Drama Çocukların Dünyayı Tanımaları İçin Etkili Bir Araçtır
Oyun, çocuğun kendisini ifade etmesidir.
Oyun, çocuğa hiç kimsenin öğretemeyeceği konuları kendi deneyimleri ile öğrenmesi yöntemidir.
Oyun, çocuğun işidir, uyumdur ve sosyal bir kuruluştur.
Oyun, hayal ile gerçeklik arasında bir köprüdür.
Oyun, çocuğu iç dünyasına götüren bir etkinliktir.
Oyun, çocuğun iç dünyasının aynasıdır.
Oyun, yaratıcı düşünce ile beraber gider.
Oyun, yenilik ve değişiklik arzusuna olumlu bir cevaptır.
Oyun, çocuğun kişiliğinin gelişimini sağlayan en ideal ortamdır.
Oyun, çocuğun deney yoluyla düşünmesidir.
Oyun, çocuğun bulunduğu yaş ve gelişme düzeyine göre bir boş zaman faaliyeti, eğlence için yapılan bir etkinliktir.
Oyun, insanda ki gizli enerjinin kullanılmasıdır.
Oyun, canlılık anlamına gelen, yaratıcılığın sürekli göstergesidir.
Oyun, çocuğu yetişkin yaşamına hazırlayan son derece önemli bir araçtır.
Oyun, yalnızca eğlenmek amacıyla yapılan bir faaliyetten çok, ciddi bir faaliyettir.
Oyun, gelişimi sağlayan fonksiyonel bir haldir.
Oyun, çocuğun dili, oyuncaklar sözcükleridir.
Oyun, çocuğun, sosyal ve etik değerleri öğrendiği bir arenadır.
Oyun, çocuğun öğrenme laboratuarıdır.
Oyun, çocuğun zeka, beden ve kişilik gelişimi sağlayan bir faaliyettir.
Oyun, çocuğa içsel boşalım olanağı veren bir faaliyettir.
Oyun, egonun bir fonksiyonudur.
Oyun, geniş anlamda çocuğun kişiliğini bütünü ile etkileyen bir faaliyettir.
Oyunun bu kadar geniş bir alana sahip olması psikologların da ilgisini çekmiştir. Ruhsal sorunların sağaltılmasında “oyun” bir yöntem olarak kullanılmaktadır. Bu tanımlarda ya oyunun bir kısmı ile uğraşıldığını ya da sonuçlarıyla uğraşıldığını görüyoruz.
Bu halde oyun nedir?
"Huizinga’nın" tanımı bize yardımcı olacaktır. "Form açısından, demek oluyor ki, oyunu özetle, uyduru olarak hissedilmiş, gündelik hayatın dışında konumlanmış, bununla birlikte oyuncuyu bütünüyle kendinde yoğunlaştıracak yetide, özgür bir edim olarak tanımlamak olasıdır".
Her türlü maddesel çıkardan ve her türlü yararlılıktan kurtulmuş bir edim; özellikle çevrimlenmiş bir zamanda ve mekan içinde yerine getirilen belirlenmiş kurallar uyarınca düzen içinde cereyan eden, insan ilişkilerinde kendilerini gizemlerle çevreleyerek ya da kılık değiştirerek alışılmış bir dünya karşısındaki tuhaflıklarını vurgulayan, gruplar yaratan bir edimdir”.